به بركت انقلاب اسلامى، بار ديگر شريعت اسلام در اذهان بشريت جلوه گر شد و در اين ميان مذهب تشيع به عنوان پايه گذار نهضت اسلامى در كانون نظرها قرار گرفت ومتاثر از آن، مسلمانان در ساير بلاد اسلامى به خود آمده، بر آن شدند تا دنياى جديد را برمبناى آموزه ها و تعاليم آسمانى اسلام پايه ريزى كنند.

در چنان فضا و زمينه پديد آمده، براى درك مطلوب و فهم صحيح از اسلام و مكتب تشيع، نظرها به سوى حوزه‌هاى علميه، به ويژه حوزه علميه قم دوخته شد و احساس نياز به كسانى كه پاسخگوى مردم باشند به وضوح آشكار گرديد. كسانى كه نيازهاى فقهى معاصر رابشناسند و باپيمودن اصول و مبانى اجتهاد بدون افراط و تفريط و طبق سنت سلف صالح به اجتهاد بالنده و امروزين دست زنند، شبهات را دفع كنند، به نيازها پاسخ شايسته دهند، از فقه و فقاهت راستين تشيع دفاع كنند و به دور از تحجر وبى مبالاتى در صدد گسترش و توسعه آن برآيند و با توجه به كتاب و سنت و سيره فقهى عميق و دقيق فقهاى بزرگ، راه صحيح زندگى انسانى و بندگى الهى رافرا روى مردم قرار دهند.